De mahdi of mehdi is een persoon van wie in sommige islamitische stromingen verwacht wordt dat hij volgens profetieën aan het einde van de tijden komt. De komst van de mahdi is het belangrijkste dat er op de dag des oordeels zal gebeuren (eschatologisch symbool)
Binnen sjiitische stromingen wordt hier een andere invulling aan gegeven dan binnen soennitische.
In de koran wordt de mehdi niet genoemd, evenmin in betrouwbare ahadith. De mehdi wordt wel vergeleken met de messias uit het jodendom en christendom. Er wordt gedacht aan Jezus, Mohammed of een nieuwe profeet die de ongelovigen zal vernietigen en een (islamitisch) vrederijk op aarde zal oprichten.
De meeste sjiitische moslims, de twaalvers, geloven dat de Mehdi, in de persoon van Mohammed al-Mahdi leeft en zich schuil houdt. Hij is niet zichtbaar voor mensen maar is actief in het dagelijks leven en kan om hulp gevraagd worden. Hij zal bij het eind der tijden opnieuw verschijnen en dan zal voor de rechtgeaarde gelovigen een tijd van vrede aanbreken.
In de geschiedenis hebben verschillende mensen zich opgeworpen als de mahdi. Daarnaast waren er personen die zijn messiaanse charisma voor politieke doelen gebruikten.
De stichter van de dynastie der Safawiden, Ismail I, riep zichzelf tot mahdi uit. Hij voerde het Twaalver sjiisme tot staatsgodsdienst van zijn rijk in en bestreed met harde hand andere geloofsrichtingen. Syed Mohammad Jaunpuri, riep zich in de zestiende eeuw tot Mahdi uit in Jaunpur, Uttar Pradesh, India. Zijn volgelingen, zo'n 750.000 worden beschouwd als de Zikri-sekte. Berucht was de zelfbenoemde mahdi Mohammed Ahmad ibn Abd Allah in de Soedan die zich in 1881 tot Mehdi had uitgeroepen. De Britse koloniale troepen hebben deze met zware verliezen tenslotte verslagen in 1885. De stichter van de Ahmediyya, Mirza Ghulam Ahmed, heeft in de negentiende eeuw verklaard de Mehdi te zijn (volgens één van de twee stromingen binnen de Ahmediyya). Weliswaar noemde ayatollah Ruhollah Khomeini zich nooit de Mehdi, maar hij nam wel het messiaanse charisma van de mehdi aan en liet zich graag 'Imam' noemen. Er waren onder de gelovigen velen die dachten dat Khomeini de mehdi zou zijn. Tijdens de Libanese Burgeroorlog verdween Imam Musa as-Sadr tijdens een bezoek aan Libië. Zijn aanhangers zagen hem hierna als de mahdi. Het Mehdi-leger dat anno 2004 in opstand kwam in Irak en geleid wordt door de geestelijke Moqtada al-Sadr lijkt hier weliswaar sterk op, maar Moqtada al-Sadr beschouwt zichzelf niet als mahdi.