De ka'aba (kaäba, ka'bah) is een gebouw van ca. 12 × 10 × 15 meter in de grote moskee in Mekka. Het is het centrale heiligdom van de islam, en staat wel bekend als Beit Allah ("Huis van Allah"). Als onderdeel van de hadj, de bedevaart naar Mekka, loopt men zeven keer rond de ka'aba. Ook legt de ka'aba de islamitische gebedsrichting vast - men bidt altijd in de richting van de ka'aba, dus in de richting van Mekka.
De ka'aba wordt omhuld door de kiswah, een zwarte doek die jaarlijks vernieuwd wordt. In een hoek van de ka'aba bevindt zich de Hadjar al-Aswad, een zwarte meteoriet. Volgens de islamitische overlevering werd deze door de engel Djibril (Gabriël) aan Ibrahim (Abraham) gegeven, en waren het Ibrahim en Ishma'il (Ismaël) die de ka'aba gebouwd hebben. Volgens de overlevering wordt door het beroeren van deze steen geacht iemand te reinigen van zonden. Door het reinigen van al de zonden zou de steen zwart zijn geworden.
Voor de tijd van Mohammed was de ka'aba een centrum van cultische godendienst. Honderden afgodsbeelden stonden rond en op de ka'aba, waar zowel doortrekkende handelaren als pelgrims op afkwamen. Het centrum werd beheerd door de Qoeraish, het belangrijkste volk dat in Mekka leefde. In 632, na Mohammeds inname van Mekka van 630, werden de afgodsbeelden verwijderd en werd het gebouw gewijd tot islamitisch heiligdom. Het heersende veelgodendom werd door Mohammed vervangen door de monotheïstische aanbidding van Allah.
De Koran noemt drie van de godinnen die bij de ka'aba vereerd werden expliciet, namelijk al-Lât, al-Oezzâ en Manât. In de bijbehorende cultus werden zij gezien en vereerd als dochters van Allah.
Een omstreden theorie beweert dat de nagenoeg kubusvormige ka'aba een nabootsing is van het kubusvormige Heilige der Heiligen in de Joodse Tempel te Jeruzalem waar het allerheiligste voorwerp van het Jodendom de ark van het verbond stond. Opmerkelijk is dat de ka'aba een zelfde centrale functie in de islam heeft als de vroegere tempel in het Jodendom. Het gebouw zou in pre-islamitische tijden opgericht zijn door pelgrims die na terugkeer uit Jeruzalem van de tempel een replica wilden maken. In later tijden werd de ka'aba een cultisch centrum waar allerlei stamgoden van de stammen woonachtig in en bij Mekka een plaats kregen.