Allah (Arabisch:الله, al-llāh, de god) is het Arabische woord voor God. In westerse talen zoals het Nederlands wordt de term gebruikt om specifiek de God van de islam aan te geven. In landen van het Midden-Oosten zoals Libanon en Egypte maar ook in andere landen waar veel moslims wonen zoals Indonesië wordt God echter ook door anderen, bijvoorbeeld christenen, Allah genoemd.
Een moslim zal vaak Allah laten volgen door ta'ala, wat de verhevene betekent, en hem doorgaans uitgebreider Allah soebhanoehoe wata'ala noemen, veelal afgekort tot: Allah (swt), wat iets betekent als: Allah, geprezen en verheven is hij .
De naam verschijnt voor het eerst in geschreven vorm in graffiti uit de zesde eeuw voor de jaartelling rond de stad Dedan (nu el Ula) in de Noord-Arabische woestijn, naast een godheid die Salm genoemd wordt. De opschriften gebruiken een alfabet dat afgeleid is van het Sinaïnitische (oer-)alfabet. Volgens Herodotus was er een godheid Orotalt en een godin Alilat. In de laatste naam is de vrouwelijke vorm van het woord Allah te herkennen, omdat -t een vrouwelijke uitgang is in Semitische talen.
Volgens de meeste moslims is Allah de persoonlijke naam van God. 'el' of 'il' is een gangbare uitdrukking in Semitische talen voor het Opperwezen oftewel 'de God'. Het Hebreeuws gebruikt b.v. 'elohiem' voor God. De afgeleide daarvan in het Arabisch 'Allah' kan dan volgens vele linguïsten beter opgevat worden als de titel 'God' dan een naam. Er werden ook vele 'ilaha' (goden) vereerd in het Mekka van voor Mohammeds optreden. Het Hebreeuws kent wel expliciet een persoonlijke naam voor God, namelijk het tetragrammaton JHWH. Naast Allah hebben de moslims nog 99 andere heilige namen voor de Heer. Deze namen uiten zich als eigenschappen die gemanifesteerd zijn in Allah.